Opis / Zastosowanie: Wkład kominowy do odprowadzania spalin z urządzeń grzewczych
Rodzaj paliwa: odporność korozyjna V2 (wersja Standard) i V3 (wersja Premium) gaz i olej opałowy (Standard)
drewno naturalne (Premium)
Maksymalna temperatura pracy: 450°C, z uszczelką (system MKKS) 200°C
Materiał rdzenia: 1.4404 (Premium) 1.4521 (Standard)
Technologia spawania: plazma / TIG
Rodzaj połączeń (wzajemne elementów): kielichowo
Rodzaj pracy: podciśnienie (system MKS) nadciśnienie (system MKKS)
Odporny na pożar sadzy: TAK (MKS) NIE (MKKS)
Średnia szorstkość: 1,0 mm
Dopuszczenia / Certyfikaty: CE - 0432-BPR-119969 (MKS) CE-0432- BPR- 119973 (MKKS)

Elementy systemu MKS umożliwiają zabezpieczenia wewnętrznych powierzchni przewodów kominowych odprowadzających spaliny. W związku z coraz częstszym odchodzeniem od tradycyjnych paliw stałych, których stosowanie związane było ze znacznym zanieczyszczaniem środowiska naturalnego, na rzecz ekologicznych paliw gazowych i płynnych, pojawił się problem dostosowania komina do nowych urządzeń grzewczych i nowych warunków pracy.

System elementów jednościennych zezwala na modernizację kotłowni w tych sytuacjach, gdzie niemożliwa jest zbyt duża ingerencja w substancję budowlaną. Pozwala on na przystosowanie starych istniejących kominów do nowych warunków.

Zastosowanie systemu polega na doborze odpowiednich parametrów nowego komina, jego średnicy zależnej od nowego urządzenia grzewczego i wysokości istniejącego komina i wprowadzeniu kolejno elementów nowego komina stalowego do istniejącego komina ceramicznego.

Warunkiem powodzenia przedsięwzięcia jest odpowiedni stan techniczny istniejącego komina. Jego średnica i kształt musi umożliwiać wprowadzenie elementów nowego komina. W przypadku zwiększenia mocy nowego urządzenia grzewczego w stosunku do dotychczas eksploatowanego, co spowoduje konieczność zastosowania odpowiednio dużej średnicy lub w przypadku wystąpienia krzywizn lub przesunięć w osi komina dotychczasowego, przedsięwzięcie polegające na dostosowaniu starego komina do nowych warunków może być niewykonalne.

Do kominów wyposażonych w przewody spalinowe wykonane ze stali kwasoodpornych można podłączać urządzenia grzewcze na paliwa takie jak olej opałowy i gaz.

Zabudowa przewodu spalinowego powinna być przeprowadzona przez przeszkolony personel i powinna uwzględniać aktualne przepisy budowlane, zalecenia inwestora i zalecenia producenta systemu.

Przed zabudowaniem przewodu spalinowego w kominie ceramicznym należy go oczyścić z obluzowanych fragmentów ceramicznych pozostających wewnątrz komina, a także z nadmiaru pozostałych w przewodzie kominowym produktów spalania dotychczasowego paliwa. Dla umożliwienia wprowadzenia elementów długościowych i kształtek należy wykonać odpowiedniej wielkości otwory w kominie ceramicznym w części dolnej komina (w strefie wykonania przyłącza kotła grzewczego) oraz w miejscach instalacji dodatkowych kształtek rewizyjnych, ewentualnych przegięć i niedrożności przewodu kominowego.

Przewody spalinowe należy instalować w przewodzie kominowym centrycznie i stabilnie. Połączenie przewodów długościowych i kształtek następuje wtykowo. W przypadku zaistnienia odpowiednich możliwości technicznych przewód dymowy może zostać zaizolowany termicznie. Jako warstwę izolującą można stosować wełnę mineralną granulowaną, w płytach lub otuliny. Wszystkie te materiały winny posiadać świadectwo wyrobu niepalnego.

Średnica przewodu łączącego urządzenie grzewcze z przewodem spalinowym (czopucha) powinna być identyczna ze średnicą króćca wylotowego spalin w przewidywanym do podłączenia urządzeniu grzewczym. Nie można również stosować redukcji zmniejszających przekrój przewodu odprowadzającego spaliny na całej długości przewodu łączącego (czopucha), jak i też przewodu spalinowego. Ewentualne przejście ze średnicy przewodu spalinowego, do średnicy przewodu łączącego może nastąpić poprzez zastosowanie trójnika o odpowiedniej kombinacji średnic.

Przewód spalinowy powinien być tak dobrany, by oprócz warunków wymienionych wyżej, zapewniał temperaturę spalin na całej długości komina, do wylotu komina włącznie, wyższą od punktu rosy dla spalin z danego urządzenia grzewczego. Warunek ten nie obowiązuje dla kotłów kondensacyjnych, w przypadku których obowiązuje instalowanie przewodów spalinowych pracujących z założenia w innych warunkach (na mokro).

Po wykonaniu instalacji odprowadzania spalin podlega ona odbiorowi polegającemu na sprawdzeniu:

• drożności kanału spalinowego,
• szczelności połączeń,
• ciągu komina,
• prawidłowości wykonania połączeń i zgodności z projektem elementów instalacji odprowadzania spalin,
• normatywnego wyprowadzenia ponad dach,
• spełnienia norm ochrony atmosfery.

Odbiór formalny polega na:

• sprawdzeniu zgodności wykonania instalacji z projektem oraz dokumentacją powykonawczą. Sprawdzeniu aktualności atestów na użyte do budowy instalacji materiały konstrukcyjne, izolacyjne i montażowe.
• Odbiór instalacji odprowadzania spalin powinien odbywać się przy udziale uprawnionego mistrza kominiarskiego i kończyć się protokołem.